SEVAST
Sevast глядзіць на свет з інвалюцыянісцкіх пазіцыяў, разумеючы сучасную эпоху як Час Заняпаду, Сістэму Рэчаў. Эпоху, у якой чалавек, пазбаўлены трывалых сувязяў і светагляданай глебы пад нагамі, аказваецца выкінутым за межы Космасу – застаецца жыццяздольным толькі ў штучным ружовым свеце артэфактаў і міфаў. Сведчаннем чаму з’яўляецца і дэградацыя разумення музычнай творчасці: ад чыстай магіі і «алгебраічна выверанага малення (дыялогу з Прынцыпам)» да вульгарнага сродку ўпрыгожання і падтрымання эмацыйнага тонусу. Sevast даследуе традыцыйныя аспекты музычнай творчасці ў век Заняпаду, уваходзячы ва ўзаемадзеянне з Космасам праз пераасэнсаванне сучаснага «ужытковага» музычнага мастацтва з традыцыяналісцкіх пазіцый. Выкарыстоўваючы побач з тэхнічнымі інструментамі архаічныя і класічныя прыёмы, а таксама, звяртаючыся да архетыпаў Імперскага Залатога Веку, Sevast стварае драматычныя гукавыя палотнішчы, маленькія трагедыі Вечнага і Мінулага, што разыгрываецца на нашых вачах.
